Emir'in ilk bisiklet ve Istanbul belediye otobusu macerasi...
Kasaba restaurant'dan Emir'in goz yasi olmaksizin aglamasi ve cigliklari ile ayrildiktan sonra hemen yan tarafindaki Florya spor tesislerine dogru yurumeye basladik. Emir'i susturmaya ve ikna etmeye calisirken kendimizi Emir'in pesinden parkin icinde kosarken bulduk. Emir Pasa parkta bisiklete binen cocuklari gormus ve onlarin arkasindan come, come (gel) diye bagiriyor:) gelde simdi anlat bakalim Emir'e...oglum senin degil, bak biz sana cok daha guzel bir bisiklet alacagiz, hadi gel parka gidelim dediysem de nafile. Inadim inat... bisikletli cocuklarin arkasindan kosmaya devam ediyoruz. Baktim olacak gibi degil gozume kestirdigim bir cocuktan rica ettim ve Emir Pasa da muradina erdi...ama bununlada bitmedi tabiki:) asil simdi dusunuyorum nasil geri verecegiz bu bisikleti?
Babam Emir'e "hadi yavrum, hadi kuzum gel gidiyoruz" diyor ama resimde goruldugu gibi duyan yok. Artik benim ise el koyma vaktim geldi...Emir'cim hadi gitmemiz lazim oglum. Bak arkadasin ne kadar iyiymis, sana musade etti bisikletine bindin, evimize gidelim sana yeni bisiklet alacagim...sanki anlayan var beni:) zorlu gecen birkac dakikanin ardindan Emir'i ciglik ve gozyaslari icinde indirdim bisikletten. Kucagima aldigim gibi hemen uzaklastik oradan. Atladik bir taxi ye ve Bakirkoy'e dogru yola koyulduk. Inanin yirmi dakikalik yol boyunca hic durmadan agladi ama yine hic gozyasi yokdu:) taxi den iner inmez Emir'i arabasina oturttum. Hadi biraz yuruyelim, Starbucks a gidelim birer kahve icip kendimize gelelim dedikten bes dakika sonra Emir uyumustu bile...sakinlik icinde keyifle kahvelerimizi yudumladik.
Emir ile yeni bir ILK...Istanbul'da bulundugumuz sure boyunca cogunlukla taxi, arkadas veya aileden birinin arabasi ile gidip geldik bir yerden digerine. Kisa mesafelerde ise toplu tasima araclarini kullandik. Emir'i Istanbul metrosuna, dolmusa, minibuse ve hatta resimde goruldugu gibi IETT otobusune bindirdim. Emir'in yeni maceralarinda onunla birlikte olmaktan annesi olarak cok keyif duydum...her ne kadar benim icin cok kolay olmadiysada. Seninle hersey cok guzel oglum...daha nice yeni ILK i yasamak dilegiyle.
Bir hata yaptim ve Emir'in emzigini agzindan aldim...yine basladi mizmizlanmaya. Neyse bu da gecer dedim ve biraktim oluruna. Nihayet az sonra sustu bizim simarik:) cok sukur evimize sag salim geldik. Hepimize gecmis olsun...herseye ragmen cok keyifli ve guzel bir gundu. Babama ve kardesime sonsuz tesekkurler...onlarin sevgi, ilgi ve yardimlari olmaksizin zor gecirirdim bu macera dolu gunu.

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home