Ayrilik saati yaklasti artik...

Ayrilacagimiz gunun sabahi...karma karisik duygular icersindeyim. Buralara kadar gelmek ve sevdiklerimize kavusmak cok guzeldi ama keske ayrilmak olmasa. Huzunluyum, zaman geldi ve catti. Dolu dolu yasanan yedi hafta...ne kadar cabuk gecti. Tum sevdiklerim ve sevenlerimizden ayrilis her zaman ki gibi zor olacak. Ayrica mutlu ve heyecanliyim...Muhtesem, babamiz bizi cok ozlemis ve sevgiyle bekliyor. Biz de Muhtesem'i cok ozledik...butun bu dusuncelerden Emir ve Sirin'in icerden gelen nese dolu kahkalari ile cikiyorum. Bir bakiyorum bizim iki cilgin yatakda bogusuyorlar:)

Emir ve Sirin'in keyifli anlarini ve gulusmelerini duymak, aralarindaki sevgi bagini gormek yasamayi cok arzu ettigim bir dustu. Hergun oyle guzel oyunlar oynadilar ve oylesine guzel vakit gecirdiler ki...Teyze, anne yarisi gibi olurmus derler ya gercekten dogru. Bir insani anne ve babasindan sonra ancak canindan, kanindan birisi bu kadar sever ve nazi ile oynar. Canim kardesim Sirin, hersey icin tesekkurler. Hakkini odemek zor olur. Allahim sana da anne olmayi nasip eder insallah, bende senin yasadigin guzel duygulari yasarim...seni cok seviyoruz.

Havaalindayiz ve son dakikalarimiz artik...en kisa zamanda tekrar birlikte olmak dilegiyle aileme en derin sevgilerimizle. Sizleri cok seviyoruz. Saglicakla ve hoscakalin...

"Canim teyzem, seni cok seviyorum ve ozleyecegim..."

"Hoscakal teyzecim, Gule gule Istanbul"